تبليغاتX
فانوس بارانی
 

 

مظنون...

در را قفل کرد. با ترديد پشت سرش را نگاهي کرد.

کليد را گوشه جيبش انداخت، درست در همين لحظه دستگير شد.

ماه ها شکنجه شد تا اينکه شبي اعتراف کرد خانه و کليد مال خودش است

(که به عنوان دليل محکوميتش قلمداد شد)

اما کسي فهميد

چرا سعي کرد کليد را مخفي کند،

و به اين ترتيب او يک مظنون باقي ماند.

 

احتياط...

شايد هنوز هم بهتر باشد صدايت را كنترل كني

فردا، پس فردا، روزي

آن زمان كه ديگران زير بيرق‌ها فرياد مي‌زنند

تو نيز بايد فرياد بزني

اما يادت نرود كلاهت را تا روي ابروانت پايين بكشي

پايين بسيار پايين

اين‌جوري نمي‌فهمند كجا را نگاه مي‌كني

بماند كه مي‌داني آنهايي كه فرياد مي‌زنند

جايي را نگاه نمي‌كنند.

یانيس ريتسوس

+ نوشته شده توسط در سه شنبه هفدهم اسفند 1389 و ساعت 22:28 |

 

                                                    هايكو چیست ؟

                    

     شعر كوتاه با 17 هجا كه معمولا سه خطي و   در سه عبارت 5/7/5 نوشته مي شود.

 

    اغلب سعي به ثبت يك حس و حا ل خاص را دارد. 

 

 هايكو ها بصورت كلي مي بايد طبيعت را به خوي انساني پيوند دهند.

  

------------------------------------------------------------------------ 

 

 

  آ یا این بر گ فرو افتاده ایست

 

که بر شاخه اش تاب می خورد؟

 

آه!!! نه

 

پروانه ی بود

 

 

 

 

 

 

 

نیلو فر صحرایی

 

 

دلو چاه مرا اسیر کرده

 

 

.......برای آب به جای دیگری خواهم رفت

 

 

---------------------------------- 

 

 

جهان چه شگفت انگیز

 

در نور ماه طلوع می کند

 

 

به درآیید و بنگریید

 

 

!!!برای خفتن تمام روز فرصت هست

 

 

  

 

+ نوشته شده توسط در جمعه نوزدهم مرداد 1386 و ساعت 23:39 |
روزگاری دل من واله وشیدای تو بود 

            در نهانخانه ی دل غرق تماشای تو بود 

آمد آنروز که رفتی و زیادم بردی

                    اما

              زیر باران دل من محو تماشای تو بود

 

 زندگی خاطره ی بودن من ، بودن ماست

          بعد عمری زجهان بار سفر بستن ماست 

                تو  اگر غم نخوری شاد بمانی بردی 

مردن وزنده شدن راه عروجت به خداست

               

   هذيان              

باز كن پنجره را آسمانم ابريست           ياس هايم پرپرشور و شوقي هم نيست 

نو بهارانم رفت  سبزه هايم پژمرد          روزگاري رفتي ، رد پايت باقيست 

قلب من نالان ايت آسمان گريان است       زندگي در من مرد درد هجران باقيست 

نظري كن جانا  اشك چشمم جاريست       مرهمي با خود آر قلب نمن بارانيست 

 باز كن پنجره را  آسمانن بارانيست        روزها مي گذرند وقت رفتن باقيست

 

+ نوشته شده توسط در سه شنبه پنجم تیر 1386 و ساعت 8:5 |

 

   وقتی یک تفاوت ساده ....

 

     در حرف

 

    کفتار را به کفتر تبد یل می کند!

 

  باید به بی طرفی واژه ها

 

   و واژ ها ی بی طرفی مثل " نان " دل بست

 

    نان را از هر طرف بخو انی نان است

 

 (  قیصر امین بور )

                                          ------------------------------

 

 

  

     رنگ جنون می گیرد امشب انتظا رم

       گم می شود بی تو تمام روزگارم    

 

      آ د ینه هایم بی تو شکل شنبه دارند

      تا اضطراب لحظه ها را می شمارم

 

              تا از مسیر موج برگردی مسافر     

      امشب نگاهم را به دریا می سپا رم

 

    فردا که باران سمت خوشبختی ببارد

        من دست سبزت را به گرمی می شمارم

 

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه سی ام خرداد 1386 و ساعت 14:5 |

نگو که مدتی ایست به یادم نمی آری       

                  مرا زدست خواب سپرده ای به بیداری

نگو که کنج دلت برای من جا نیست 

          به گوشه گوشه ی قلبت زمن خیالی نیست

نگو که دشت خیالت زیاد من پژمرد

                      پرنده های نگاهم در آسمانت  مرد

 نگو که گوشه ی ذهنت صدای من افسرد

                که تیر عشق من وتو به سنگ حسرت خورد

                           

                                                          شاعر کوچولو

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386 و ساعت 14:45 |

به شوق آ نکه بیایی ببینمت یک بار

                    چه قدر بی تو نشستم کنار این دیوار

شبیه سقف ترک خورده زیر بارش اشک

                        هزار مرتبه در خویش گشته ام آوار

درآر تیغ و بکش !! راحتم بکن ای عشق

            شکار زخمی خود را مده چنین آزار

دل مترسکیم در سکوت پو سید٬ آی!!!

                کجاست سایه ی گنجشک های شالیزار؟

بجز تو هیچکس آرامشم نخواهد داد

             بیا دوباره قدم روی چشم من بگذار

                                        

 

+ نوشته شده توسط در یکشنبه بیستم خرداد 1386 و ساعت 14:1 |

دیروز داشت بارون می اومد وتو می دونی

 که من چقدر بارون رو دوست دارم

 یه چتر برداشتم و زدم بیرون چقدر زیبا بود

چیزی جز قطرات بارون رو نمی دیدم

 وبه چیزی جز تو  فکر نمی کردم

              دوست من

 

 افسوس که حرفی برای گفتنم نیست

                         جز سکوت

و می دانم که تو خوب می دانی :

سکوت سرشار از ناگفتنی هاست

 

دلم برا پاییز تنگ شده

 برا بادی که میاد برا پیاده روی های دم غروب 

                        برا تو

+ نوشته شده توسط در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 و ساعت 15:51 |
 

  کجاست جای تو در جمله ی زمان که هنوز؟ 

 

     که پیش از این که هم اکنون که بعد ازآن که هنوز

 

 

                      و با چه قیدبگویم که......

 

           دوستت دارم  

  

 

                                                    

                     که تا ابد٬ که همیشه٬ که جاودان....

 

             که هنوز...........

 

+ نوشته شده توسط در دوشنبه چهاردهم خرداد 1386 و ساعت 17:39 |